Ο τρόπος που γνώρισα την Έβερτον είναι μάλλον «πρωτότυπος».
Ήταν αργά ένα βράδυ, Περπατούσα στο δρόμο και συνάντησα τον Ηλία, λέγοντας ένα γεια από απόσταση και δεν σταματάω γιατί δεν είχα χρόνο και δεν ήθελα να ακούσω ένα «αίτημα για χρήματα’ (με διάφορα προσχήματα).
Μου τηλεφώνησε, από απόσταση, με κάποια επιμονή, αλλά δεν επιβράδυνα.
Επειτα, μετά από περίπου 50 μέτρα, είχα μια αμφιβολία. Παρά όλα αυτά, κάποιος πρέπει πάντα “δώστε του μια ευκαιρία”…
*** ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ 🙂